ไดคลอโรอะเซทิลคลอไรด์ CAS 79-36-7

1. ไดคลอโรอะซิติลคลอไรด์ส่วนใหญ่จะใช้เป็นสารตัวกลางที่ทำปฏิกิริยาในการสังเคราะห์สารอินทรีย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฐานะรีเอเจนต์สำหรับอะซิติเลชั่นอ่อนของผนังเซลล์พืชทั้งหมด เพื่ออำนวยความสะดวกในการวิเคราะห์โครงสร้างผ่าน NMR
2. ไดคลอโรอะซิติลคลอไรด์ CAS 79-36-7 ทำหน้าที่เป็นวัตถุดิบสำคัญในการสังเคราะห์ยาฆ่าแมลงที่มีส่วนประกอบของไวนิล และนำไปใช้ในกระบวนการทางอุตสาหกรรม เช่น ผ้าสักหลาดขนแกะ การฟอกขาว และการฆ่าเชื้อ
3. การใช้งานของไดคลอโรอะซิติลคลอไรด์ยังรวมถึงการใช้ในการวิจัยทางชีวการแพทย์ในฐานะอิเล็กโตรฟิลที่แข็งแกร่งสำหรับกลยุทธ์การส่งยาแบบกำหนดเป้าหมาย ทำให้เกิดเนื้อร้ายเนื้อเยื่อเฉพาะที่ในแบบจำลองตับ

1. เก็บไดคลอโรอะซิติล คลอไรด์ในภาชนะที่ปิดสนิทภายใต้บรรยากาศเฉื่อยในที่เย็น แห้ง และมีการระบายอากาศที่ดี- มีการป้องกันอย่างเคร่งครัดจากความชื้นและน้ำเมื่อสลายตัวเมื่อสัมผัส แนะนำให้จัดเก็บในที่เย็นและแห้ง ห่างจากแสงแดด
2. เก็บไดคลอโรอะซิติลคลอไรด์อย่างเคร่งครัดให้ห่างจากตัวออกซิไดซ์ที่แรง เบสแก่ แอลกอฮอล์ และผงโลหะ เนื่องจากเข้ากันไม่ได้และเสี่ยงต่อการเกิดปฏิกิริยารุนแรง รวมถึงการสร้างก๊าซไฮโดรเจนที่ติดไฟได้ ภาชนะจะต้องต่อสายดิน/ต่อเข้าด้วยกันเพื่อป้องกันการปล่อยประจุไฟฟ้าสถิต
3. ใช้ไดคลอโรอะซิติลคลอไรด์ CAS 79-36-7 อุปกรณ์ป้องกันส่วนบุคคล (PPE) ที่เหมาะสมเสมอ รวมถึงถุงมือทนสารเคมี แว่นตานิรภัยที่รัดแน่นพร้อมหน้ากาก และชุดป้องกันสารเคมี ใช้งานเฉพาะในตู้ดูดควันที่มีการระบายอากาศเพียงพอเพื่อหลีกเลี่ยงการหายใจเอาไอระเหยเข้าไป เนื่องจากมีฤทธิ์กัดกร่อนและทำให้เกิดน้ำตา

1. แยกพื้นที่ที่หกรั่วไหลทันที (ขั้นต่ำ 50 เมตร/150 ฟุตสำหรับการรั่วไหลขนาดใหญ่) กำจัดแหล่งกำเนิดประกายไฟทั้งหมด และอพยพ-บุคลากรที่ไม่จำเป็น สำหรับการรั่วไหลในน้ำ อาจเกิดก๊าซไฮโดรเจนคลอไรด์ที่เป็นพิษและมีฤทธิ์กัดกร่อนได้ โดยต้องแยกกักกันเบื้องต้นที่ 100 ฟุต และระยะการป้องกันที่ 0.1-0.3 ไมล์ใต้ลม ขึ้นอยู่กับขนาดของการรั่วไหล
2. ประกอบด้วยไดคลอโรอะเซทิลคลอไรด์โดยใช้วัสดุดูดซับที่แห้ง เฉื่อย ไม่ติดไฟ- (เช่น ทรายแห้ง) อย่าใช้น้ำ เก็บวัสดุที่ปนเปื้อนอย่างระมัดระวังโดยใช้เครื่องมือที่ไม่เกิด-ประกายไฟลงในภาชนะบรรจุขยะสารเคมีที่ทนต่อการกัดกร่อนและมีป้ายกำกับ- เพื่อนำไปกำจัดอย่างเหมาะสมตามกฎระเบียบด้านสิ่งแวดล้อมของท้องถิ่น รัฐ และรัฐบาลกลาง
3. บุคลากรต้องไดคลอโรอะเซทิลคลอไรด์ CAS 79-36-7 สวมอุปกรณ์ป้องกันสารเคมีเต็มรูปแบบ รวมถึงเครื่องช่วยหายใจแบบมีถังอากาศในตัว (SCBA) ในระหว่างการทำความสะอาด ไดคลอโรอะเซทิล คลอไรด์จัดอยู่ในประเภทสำหรับการขนส่ง (UN1765, ประเภทอันตราย 8, กลุ่มการบรรจุ II) และต้องมีการกำจัดของเสียอันตราย

1. ไดคลอโรอะเซทิลคลอไรด์จัดเป็นสารกัดกร่อน (GHS05, อันตราย) ทำให้ผิวหนังไหม้อย่างรุนแรงและทำลายดวงตาอย่างรุนแรง (H314/H318) เป็นพิษร้ายแรงต่อสิ่งมีชีวิตในน้ำ (H400/H410) LD50 ทางปากของหนูคือ 2.46 กรัม/กก.
2. ไดคลอโรอะซิติลคลอไรด์เป็นของเหลวที่ติดไฟได้ (จุดวาบไฟ 66 องศา ) โดยมีอุณหภูมิติดไฟได้เอง 585 องศา และขีดจำกัดการระเบิด 11.9% ในอากาศ มันทำปฏิกิริยาอย่างรุนแรงกับน้ำ ปล่อยก๊าซไฮโดรเจนคลอไรด์ที่เป็นพิษและมีฤทธิ์กัดกร่อน และการสลายตัวด้วยความร้อนทำให้เกิดควันพิษ รวมถึงฟอสจีน และคาร์บอนออกไซด์ ไอระเหยหนักกว่าอากาศ (ความหนาแน่นของไอ 5.1)
3. ไดคลอโรอะซิติลคลอไรด์ CAS 79-36-7 มีจุดเดือด 107-110 องศา และความหนาแน่น 1.53 g/cm³ ศึกษาเอกสารข้อมูลความปลอดภัย (SDS) เฉพาะสำหรับไดคลอโรอะซิติลคลอไรด์เสมอเพื่อดูข้อมูลอันตรายทั้งหมด ขั้นตอนการปฐมพยาบาล (P303+P361+P353 สำหรับผิวหนัง P305+P351+P338 สำหรับตา P301+P330+P331 สำหรับการกลืนกิน P304+P340 สำหรับการสูดดม) และคำแนะนำในการจัดการ