โมโนเอทิลฟูมาเรต / MEF CAS 2459-05-4

1. Monoethyl fumarate เป็นเอสเทอร์ของกรด fumaric ที่ใช้ในโรคผิวหนัง ส่วนผสมของเกลือโมโนเอทิล ฟูมาเรต (กับไดเมทิล ฟูมาเรต) ได้รับการอนุมัติในเยอรมนีสำหรับการรักษาโรคสะเก็ดเงินจากคราบจุลินทรีย์ระดับปานกลาง-ถึง-
2. MEF CAS 2459-05-4 ทำหน้าที่เป็นโมโนเมอร์เชิงฟังก์ชันในการสังเคราะห์โพลีเมอร์ที่มีรอยพิมพ์ระดับโมเลกุล (MIP) สำหรับการแยกอัลคาลอยด์แบบเลือกสรร เช่น สโคโพลามีน ผ่านการสกัดแบบโซลิดเฟส
3. โมโนเอทิล ฟูมาเรตถูกใช้เป็นสารกันบูดและสารโพลีเมอไรเซชันในวัสดุโมเลกุลสูง- และเป็นเครื่องมือวิจัยสำหรับศึกษาวิถีการตอบสนองต่อความเครียดของเซลล์ (การกระตุ้น NRF2)

1. เก็บโมโนเอทิลฟูมาเรตในภาชนะที่ปิดสนิทในที่แห้งและเย็น เพื่อความเสถียรในระยะยาว- ให้เก็บผงไว้ที่ -20 องศา (นานถึง 3 ปี) หรือ 4 องศา (นานถึง 2 ปี) ควรเก็บสารละลายไว้ที่ -80 องศา
2. เก็บ MEF CAS 2459-05-4 ให้ห่างจากตัวออกซิไดซ์ที่แรงและเบสแก่
3. ใช้งานโมโนเอทิลฟูมาเรตโดยใช้อุปกรณ์ป้องกันส่วนบุคคลที่เหมาะสม เนื่องจากโมโนเอทิลฟูมาเรตอาจทำให้เกิดการระคายเคืองต่อผิวหนัง ตา และทางเดินหายใจ (H315, H319, H335)

1. แยกพื้นที่การรั่วไหลของ MEF CAS 2459-05-4 และสวมอุปกรณ์ป้องกันส่วนบุคคล รวมถึงแว่นตานิรภัยและถุงมือป้องกัน
2. กวาดโมโนเอทิลฟูมาเรตที่เป็นของแข็งแล้วใส่ลงในภาชนะปิดสนิทและมีฉลากเพื่อนำไปกำจัด ดูดซับสารละลายด้วยวัสดุเฉื่อย (เช่น ไดอะตอมไมต์) และฆ่าเชื้อพื้นผิวด้วยแอลกอฮอล์
3. ป้องกันโมโนเอทิลฟูมาเรตเข้าสู่ท่อระบายน้ำหรือทางน้ำ และกำจัดของเสียทั้งหมดตามข้อบังคับด้านสิ่งแวดล้อมในท้องถิ่น

1. โมโนเอทิล ฟูมาเรต ถูกจัดประเภทด้วยคำสัญญาณ GHS "คำเตือน" และทำให้เกิดการระคายเคืองต่อผิวหนังมาก (H315) ระคายเคืองต่อดวงตาอย่างรุนแรง (H319) และอาจทำให้เกิดการระคายเคืองต่อทางเดินหายใจ (H335)
2. MEF CAS 2459-05-4 อาจเป็นอันตรายหากกลืนกิน (H302) ; คุณสมบัติทางพิษวิทยาของ Monoethyl fumarate ยังไม่ได้รับการตรวจสอบอย่างเต็มที่ และควรจัดการในลักษณะที่ทำให้เกิดการระคายเคืองปานกลางถึงรุนแรง
3. ภายใต้สภาวะที่เกิดเพลิงไหม้ การสลายตัวด้วยความร้อนของโมโนเอทิล ฟูมาเรตอาจทำให้เกิดควันพิษ รวมถึงคาร์บอนมอนอกไซด์ คาร์บอนไดออกไซด์ และไนโตรเจนออกไซด์